Met het Ehlers-Danlos Syndroom is het belangrijk om in beweging te blijven. Deze mate van beweging moet natuurlijk wel aansluiten bij ieders persoonlijke omstandigheden.

Daarom ga ik elke week naar de fysiotherapeut. Het is de bedoeling dat ik 2x per week ga, en meestal haal ik dat ook.

Als ik kom om te trainen begin ik altijd met fietsen. Het minimum is 10 minuten. Ik heb afgelopen jaar al zo veel vooruitgang geboekt dat ik inplaats van op niveau 1 ben ik al naar niveau 2 gegaan. Dat is voor mij op dit moment goed vol te houden en ik ben er eigenlijk wel trots op.

Na het fietsen komen standaard de legpull en legpress, het gewicht voor deze 2 gaat op gevoel. Het kan zijn dat ik de ene week wat meer kan hebben dan de andere keer. Mijn linker knie is op dit moment wat zwakker en dan zet ik het gewicht net wat lager zodat ik het wel kan volhouden om het aantal herhalingen te halen.

Wat er daarna komt is eigenlijk naar fantasie van de fysiotherapeute. Meestal is het mijn armen trainen met behulp van de TRX, eigenlijk is het vergelijkbaar met opdrukken maar omdat de gewichtverdeling anders is kan ik het beter volhouden. Aan andere apparaten “hangen”, denk aan een pull down, gaat helaas niet met mijn schouders en polsen omdat deze dan (sub)luxeren (uit de kom gaan).

Een andere keer wordt het squats met behulp van een bal tegen de muur drukken met mijn rug, dat verdeelt het gewicht meer en heb ik iets minder stabiliteit nodig. En anders hebben we altijd nog de kuiten om te trainen.

Helaas gebeurt het ook nog wel eens dat een van mijn gewrichten heeft besloten een eigen leven te gaan leiden en zit trainen er niet in. Die keren fiets ik wel bijna altijd, misschien een niveau lager, ligt er een beetje aan waar de pijn zit. Als dit het geval is zal ik dat uiteraard aangeven en wordt dat gewricht gereponeerd (recht gezet). Dat kan doormiddel van massage of een beetje bewegen in de juiste richting. Dan wordt het ingetaped zodat er nog een tijdje wat meer rust is aan dat gewricht en het rustig kan herstellen.